Powieść zainspirowana blogiem, który odwiedziło już prawie 3 000 000 internautów! Oparta na faktach, pociesza, rozśmiesza, daje nadzieję i siłę do walki o życie – zarówno pacjentom, jak i lekarzom. Szpital. Oddział Ratunkowy. Młody lekarz opowiada siedem dni i jedną noc o swojej pracy. Pisze o pacjentach z najcięższymi chorobami, ale i z wyimaginowanymi przypadłościami. Każdemu powtarza historię wyjętą z życia innego chorego: „Niewiele w życiu mam, ale mam opowieści. Spotykam ludzi w łóżkach albo na wózkach inwalidzkich, istoty ludzkie, które stawiają pytania mojemu człowieczeństwu. Nie jestem egoistą: tymi pytaniami dzielę się z innymi pacjentami. Tymi pytaniami splatam wątki ludzkich losów”. Kilka razy dziennie mężczyzna biegnie na Oddział Opieki Paliatywnej. Tam w sali numer 7 pięćdziesięciokilkuletnia kobieta czeka na syna. Jej dni są policzone. Kiedy lekarz za wszelką cenę usiłuje swoimi opowieściami utrzymać ją przy życiu, między nimi rodzi się niezwykła więź. W swojej książce Baptiste Beaulieu prześwietla szpital ze wszystkich stron. Z lekkością i humorem ukazuje despotycznych szefów, pielęgniarki o wielkich sercach, lekarzy popełniających gafy i błędy, niekończące się konsultacje i niewiarygodne spotkania z pacjentami. Z opowieści o życiu łączących tragizm i komizm, pełnych szacunku, współczucia i czułości dla człowieka Baptiste Beaulieu buduje cały teatr ludzkiej komedii i ludziom najbardziej poniżonym przez chorobę oddaje godność i człowieczeństwo. Wobec tej powieści nie można przejść obojętnie. Jej głęboko humanitarne przesłanie to ważny głos na temat stosunku leczących do leczonych, samotności, poniżenia i bezradności pacjenta, znieczulicy i niekompetencji lekarzy. Głos, który mówi, że może i musi być inaczej.