"Gra na wielu bębenkach" to najsłynniejszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk. Galeria niezwykłych postaci, ogromny talent w kreowaniu światów ze zdarzeń i rzeczy dnia codziennego to jego cechy charakterystyczne. Kiedy zasłona codzienności zostanie zdarta, odkryjemy za nią coś, co zburzy ustalony porządek rzeczy, zaskoczy nas i zacznie niepokoić. Dostrzegamy to w tekstach, które stanowią kwintesencję pisarstwa Olgi Tokarczuk, w najszerzej komentowanym zbiorze opowiadań ostatniego dwudziestolecia. Poznajemy tu intrygującą historię pewnej czytelniczki kryminałów, przenosimy się w odległą przeszłość za sprawą historycznego apokryfu. Wraz z angielskim profesorem przybywamy do Warszawy 12 grudnia 1981 roku, by na drugi dzień obudzić się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Jest w tym tomie w sumie dziewiętnaście opowiadań: każde inne, niesamowite i wyrażone innym, unikatowym stylem noblistki. Zbiór "Gra na wielu bębenkach" ukazał się pierwotnie w 2001 roku nakładem Wydawnictwa Ruta. Zdobył nominację do Nagrody Literackiej Nike. Znajdziemy tu dziewiętnaście utworów tworzących – według słów Karola Maliszewskiego - piękną, polifoniczną opowieść, od której trudno się oderwać. Są to następujące opowiadania: "Otwórz oczy, już nie żyjesz", "Szkocki miesiąc", "Podmiot", "Wyspa", "Bardo. Szopka", "Najbrzydsza Kobieta Świata", "Wieczór autorski", "Zdobycie Jerozolimy. Raten 1675", "Che Guevara", "Skoczek", "Profesor Andrews w Warszawie", "Ariadna na Naksos", "Glicynia", "Tancerka", "Wróżenie z fasoli", "Żurek", "Życzenie Sabiny", "Próba generalna", "Gra na wielu bębenkach".